خرامان خرامان

خرامان خرامان از لابلای نور
روی موزاییک های بدرنگ پیاده روی خیابان انقلاب
می آمد سارا آندرلاین ویرد گرل
سبز-آبی موهایش از میان دود
و درخشش فلز های آویزان از بینی و دهانش از دور,
پیدا
خرامان خرامان از لابلای سیاهی
می آمد سارا آندرلاین ویرد گرل
سفیدی زانویش از لابلای چاک های شلوار سیاهش
و کلمه اسلیر خونین بر روی پیراهنش
می درخشید
در میان عکس دافها,بشقاب های غذا,
در و دیوارها,پالت و بمرانی,
همه ی لنگ و پاچه ها,
همه ی چاک های سینه و ماتحت,
همه ی خط های متاثر از بدنسازی,درزیر کش شرت های کمی پایین آمده جلوی آیینه,
شهر خندان مان,عمارت مسعودیه, کافه نزدیک کتاب
موزه هنرهای معاصر,دستشویی های عمومی
میدرخشید سارا آندرلاین ویرد گرل
با سینه بندی مشکی,
به آن هنگام که انگشتان داغم بر روی صفحه لمسی,
اسکی روی شوفاژ میرفت
و فشار آلتم بر کلوین کلین قلابی,هزار کلوین بود
خرامان خرامان جلو می آمد سارا آندرلاین ویرد گرل
از میان نورهای رنگ به رنگ و نوای آرکایو,
با چشمانی وحشی و براق,به قرمزی زبانش
که مربع "رد بنانا" بر روی آن به پلان خانه ای در سرزمین خون می مانست
و دندان و چنگالی تیز,که آلتم را به سمت ریاست آلات برنشاندند
آلتی درمیان سی و دو مروارید که پیدا و پنهان میشد
و به یک باره خاموش شد سارا آندرلاین ویرد گرل
روی موزاییک,پایین تخت
با فلزی سخت بر ناف و
رنگین کمانی بر کس.

اردی بهشت نود و پنج